Συνδεθείτε μαζί μας

Ο καρκίνος των φτωχών

Φίλε μου έχεις δει  ή ακούσει να πεθαίνει από καρκίνο κάποιος πάμπλουτος μεγαλοβιομήχανος ή επιχειρηματίας ; Διάσημοι άνθρωποι πολλοί, άσημοι αμέτρητοι.
Παιδιά, νέοι και μεγαλύτεροι παλεύουν με την ασθένεια καθημερινά στα νοσοκομεία. Μάχη άνιση, ύπουλη, βρώμικη.
Ο γιατρός στην καλύτερη περίπτωση είναι μέρος του φαύλου κύκλου που οδηγεί στην αφετηρία: « θα κάνουμε ότι μπορούμε » και στην χειρότερη είναι μέρος του μουχλιασμένου συστήματος: « περάστε από το ιατρείο μου και βλέπουμε » ( για να τα αρπάξει με την άνεση του και να έχεις την ψευδαίσθηση πως θα σε προσέξει περισσότερο ).
Η γιαγιά μου έλεγε « έχει ο Θεός », ύψιστη αυτή η ανάγκη για πίστη, όμως αναρωτιέμαι, για ποιους έχει ; Μήπως για τους φαρμακοβιομήχανους ; Φτου κακά θα μου βάλω πιπέρι στο στόμα, μα πως μπορώ να μιλάω για συνομωσίες και φαντάσματα εκεί που όλα κυλάνε σαν γάργαρο νεράκι…
Μια βόλτα στα ογκολογικά θα σε πείσει φίλε μου. Η σαπίλα έχει αρχίσει να μου προκαλεί εμετό. Οι βολεμένοι εντολείς παίζουν με τις μαριονέτες τους με στόχο τις ακόμα πιο γεμάτες τσέπες. Μόνο που τυχαίνει αυτές οι μαριονέτες να έχουν ψυχή. Πονούν μα κινούνται στον ρυθμό που τους δίνουν. Αυτή η παράσταση δεν έχει τέλος, οι μαριονέτες είναι από ανακυκλώσιμο υλικό, φθείρονται, αντικαθίστανται, το έργο συνεχίζεται και το χειροκρότημα ποτέ δεν έρχεται.
Φίλε μου, η μάνα σου, ο πατέρας σου, η σύντροφος σου, η αδερφή σου, το παιδί σου, ο φίλος σου, ο θείος σου, ο παππούς σου, παλεύουν με τον καρκίνο με γυμνά χέρια και η ζωή συνεχίζεται… για πόσο;
 
Μαριλένα Ραπανάκη
 
 
Το άρθρο της κ. Ραπανάκη σχολίασε ο Πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας Ευάγγελος Φιλόπουλος
 
Αγαπητή Μαριλένα,
Η πίκρα που βγάζει το άρθρο σου, δεν είναι αδικαιολόγητη. Επίτρεψε μου, όμως, να κάνω κάποιες παρατηρήσεις σ’ όσα έγραψες, παρόλο που συμμερίζομαι την εκτίμηση πως οι Έλληνες ασθενείς έχουν πολλούς λόγους να αισθάνονται απογοητευμένοι.
Πιο αναλυτικά, θα ήθελα να επισημάνω:
  1. Πολλοί πλούσιοι πεθαίνουν από καρκίνο. Σωστότερο θα ήταν να γραφτεί πως ο καρκίνος φαίνεται να προτιμά τους φτωχότερους, γιατί αυτοί ούτε υγιεινά διαβιούν, ούτε εύκολη πρόσβαση σε σύγχρονες και έγκαιρες υπηρεσίες έχουν.
  2. Ο Έλληνες γιατροί είναι από τους πιο κατηρτισμένους στην Ευρώπη. Τα παρελκόμενα, που επηρεάζουν τους ασθενείς είναι ένα μεγάλο θέμα, υπαρκτό για πολλούς και ανύπαρκτο για άλλους τόσους.
  3. Νομίζω ότι η γενίκευση, αλλά και η συλλήβδην κατηγοριοποίηση όλων όσων προσφεύγουν στα νοσοκομεία ως «μαριονέτες» και των λειτουργών της υγείας ως «εντολέων που παίζουν με τις μαριονέτες» αδικεί πλήρως την πραγματικότητα.
Πολλά πρέπει να αλλάξουν, αλλά δεν είναι όλα τόσο χάλια, όσο μία πιθανή μεμονωμένη πικρή εμπειρία που απέκτησες σε οδηγεί να πιστέψεις. Οι ασθενείς και οι γιατροί είναι και πρέπει να είναι σύμμαχοι στον κοινό αγώνα για καλύτερη και ποιοτικότερη φροντίδα.
 
Φιλικά 
Ε. Φιλόπουλος 

 

Αρθογράφοι: 

Μαριλένα Ραπανάκη

Η Μαριλένα Ραπανάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983. Σπούδασε τοπογραφία και πληροφορική. Έχει εργαστεί ως τοπογράφος αλλά κυρίως ως εκπαιδευτικός ενηλίκων σε Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης στον τομέα της πληροφορικής. Εξέφρασε τις καλλιτεχνικές της ανησυχίες, από τα εφηβικά της χρόνια, που ασχολείται με το γράψιμο. Έχει διακριθεί στο χώρο της ποίησης από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών και λογοτεχνικά περιοδικά. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιωλκός το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Ελπίδα Χαμογέλα». Ερασιτεχνικά ασχολείται με την δημιουργική φωτογραφία. Βαθιά πεποίθηση της είναι πως η μετριοφροσύνη αρμόζει στους ευφυείς, προσδίδοντάς τους το προνόμιο της συνεχούς ανόδου.

 

http://marilenarapanaki.blogspot.gr

marilenarapanaki@gmail.com