Συνδεθείτε μαζί μας

Με το Εαρινό Ιατρικό Συμπόσιο τίμησαν στη Λιβαδειά τα 60 χρόνια προσφοράς!

Με την διοργάνωση ενός πολύ επιτυχημένου εαρινού ιατρικού συμποσίου τίμησε το παράρτημά μας στη Λιβαδειά τα 60 χρόνια της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας. Το απόγευμα της Κυριακής 3 Ιουνίου, οι εθελοντές μας κινητοποίησαν την τοπική κοινωνία και γέμισαν ασφυκτικά την αίθουσα του Διοικητηρίου Βοιωτίας για να παρακολουθήσουν μια υψηλού ενδιαφέροντος ιατρική εκδήλωση. Μαζί τους και πολλά πρόσωπα από την δημόσια, αυτοδιοικητική, κοινωνική και ιατρική ζωή της περιοχής.

Η βραδιά ξεκίνησε με έναν ευρηματικό συμβολισμό για την 31η Μαϊου, την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος. Οι φίλοι μας στη Λιβαδειά χρησιμοποίησαν τους αναπτήρες τους και φώτισαν το χώρο με τις φλόγες τους.  «Ανάψτε τους αναπτήρες κι αυτή η φλόγα να τη στείλουμε στα πέρατα του κόσμου, στη μνήμη των 4 εκατομμυρίων ανθρώπων, που πεθαίνουν κάθε χρόνο από το κάπνισμα. Σβήστε τον αναπτήρα μαζί με το τσιγάρο και κάντε μια ευχή: «Να κερδίσουμε και πάλι τη ζωή, γιατί είναι αυτό που μας αξίζει»!». Μ’ αυτήν την προτροπή θα ξεκινήσει την εναρκτήρια ομιλία της η Πρόεδρος του παραρτήματος κα Στέλλα Ταπανλή η οποία αφού ευχαρίστησε τον κόσμο για την μαζική ανταπόκριση του, τους καθηγητές του Τροφώνιου Ωδείου για την συνεργασία τους αλλά κυρίως τους εκλεκτούς επιστήμονες για την συμμετοχή τους στο ιατρικό συμπόσιο, αναφέρθηκε με τον δικό της, ξεχωριστό τρόπο, στο μοναδικό έργο της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας αλλά και του τοπικού παραρτήματος: 

«Ποιος να μου το ‘λεγε, ότι πέρασε τόσο γρήγορα ο χρόνος. Να έρθει η λήξη των χειμερινών προγραμμάτων του παραρτήματος μας, να έχουν περάσει 12 χρόνια από τη στιγμή, που ξεκινήσαμε και μάλιστα για τις δράσεις μας να τιμηθούμε με το Αριστείο της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας (το πρώτο Παράρτημα στην Ελλάδα που επέτυχε τέτοια διάκριση). 

Πέρασαν ήδη 5 χρόνια από τα εγκαίνια του Κέντρου Πρόληψης, Έγκαιρης Διάγνωσης του καρκίνου «Λουκάς Ν. Δέδες» και 60 χρόνια από την ίδρυση της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας στην Ελλάδα (εγώ ούτε που υπήρχα σαν σκέψη και κανείς από εδώ). Χρόνια μεγάλης προσφοράς. Και παρ’ ότι πολλοί χαριτολογώντας λένε ότι όλα τα καταφέρνουμε εμείς στην Αντικαρκινική… να, που δεν μπορούμε να τιθασεύσουμε το χρόνο! Ο χρόνος που μαζί με τις διακρίσεις, τις επιτυχίες, την αγάπη του κόσμου που μας δυναμώνει, μας κλέβει την νιότη, τη ζωή μας!  Είπα «αγάπη του κόσμου» και δεν είπα «έρωτας» αφού όπως σημειώνει και ο Γιάννης Υφαντής «ο έρωτας είναι θαρρώ, μόνο η μεταλαβιά αιωνιότητας». Παρηγοριόμαστε λοιπόν τυλιγμένοι σ’ αυτή τη σαγήνη της δημιουργικότητας.  Και δεν είναι λίγο. Καθώς λέει και ο Αλμπέρ Καμύ «το να δημιουργείς είναι σαν να ζεις δυο φορές». 

Το έργο ζωής, μαζί με αυτή την πολιτιστική έκρηξη που γίνεται στην πόλη μας, τα έχουμε επιτύχει επειδή κυνηγάμε όνειρα. Θυμηθείτε: «Όνειρα έχετε; Μπορεί αυτή η μικρή αίθουσα να χωρέσει αυτό τον καταιγισμό, την έκρηξη τόσων ονείρων σήμερα; Εμείς καλπάζουμε, καβαλικεύοντας τη φαντασία, το υπερβολικό και κουβαλάμε μαζί μας, έναν τεράστιο κόσμο, εσάς που έχετε γίνει το άλλο μας μισό, οικογένεια, φίλοι, άνθρωποι δικοί μας. 

Έχετε φανταστεί πόσο όμορφο είναι να κοιμάσαι και πάνω στο μαξιλάρι σου να βλέπεις χιλιάδες μάτια να σε κοιτούν μ’ απαντοχή, να σε φιλούν χείλη διψασμένα από αγάπη, να σ’ αγκαλιάζουν και να λιώνεις από έγνοια; Να περπατάς πάνω σε ατέλειωτα χιλιόμετρα αγωνίας, προσμονής μέχρι ν’ ακούσεις την μαγική φράση: «Η εξέταση είναι αρνητική! Είμαι καλά! Σας ευχαριστώ!» Τι σήμαντρα χτυπούν χαρμόσυνα, τι μελωδίες αγγέλων…»

Αμέσως μετά, ο αειθαλής Βοιωτός Επ. Καθηγητής Ιατρικής κ. Γιάννης Μπράμης που εκτελούσε «χρέη συντονιστή» του συμποσίου, μετά από μια σύντομη εισήγηση, παρέδωσε τη σκυτάλη στον καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην έδρα της Παθολογίας και Ακαδημαικό, κ. Χαράλαμπο Μουτσόπουλο, έναν γιατρό πρωτοπόρο, ιδιοφυή, μαχητή, ερευνητή, ευαίσθητο, ερωτευμένο με την επιστήμη του αλλά και την γυναίκα της ζωής του, που ήταν και εκείνη παρούσα στο ακροατήριο, την επίσης αναγνωρισμένη ιατρό κα Φωτεινή Σκοπούλη. Αντικείμενο της εισήγησης του κ. Μουτσόπουλου τα «Αυτοάνοσα και η ελπίδα μας να τα αντιμετωπίσουμε».

Με βασανίζει μια ερώτηση κ. καθηγητά: «Πάντοτε υπήρχαν τόσοι πολλοί άνθρωποι με αυτοάνοσα νοσήματα ή μήπως είναι κι αυτό ένα σημάδι της εποχής των πολλών εναλλασσόμενων ψυχολογικών, ανασφαλειών, απαιτήσεων, διαψεύσεων; Μήπως η εποχή μας, της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, επιλογών, είναι ταυτόχρονα εποχή που απουσιάζουν τα κριτήρια εκείνα ιεράρχησης ως προς το τι είναι σημαντικό και τι ασήμαντο στη ζωή μας;» θα ρωτήσει η Πρόεδρος του παραρτήματος κα Στέλλα Ταπανλή, πριν ο κ. Μουτσόπουλος ξεκινήσει την ομιλία του, η οποία καθήλωσε στην κυριολεξία το ακροατήριο…

Οι ελπίδες για την αντιμετώπιση των αυτοάνοσων νοσημάτων που απασχόλησαν το πρώτο μέρος του συμποσίου έδωσαν τη θέση τους στην απορία: «άραγε ο άνθρωπος μπορεί να υπερβεί τη θνητότητα και να την αντικαταστήσει με την αιώνια νεότητα»; Αυτό ήταν το θέμα που ανέπτυξε η κα Μαρία Καρδάση, Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος, Πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας Αντιγήρανσης, η οποία παρουσίασε τον δεκάλογο της Αντιγήρανσης, στο δεύτερο μέρος του συμποσίου.

Το Ιατρικό Συμπόσιο ολοκληρώθηκε μοναδικά κι ανεπανάληπτα, αφού όλοι είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν την καταπληκτική μουσική από τους καθηγητές του Τροφώνιου Ωδείου Λιβαδειάς, της Μαρίας Κουτσοθόδωρου, του Κωνσταντίνου Ζώτα και του Φρίξου Καλούδη. Εξάλλου, όπως τόνισε η πρόεδρος του παραρτήματος μας κα Στέλλα Ταπανλή στην παρουσίαση τους: «Η μουσική είναι αέρας με ήχο. Η ζωή διαφέρει μόνο στη σιωπή. Μπορεί η μουσική να έχει παύσεις, η ζωή όμως όταν βυθιστεί στη σιωπή έχει τραγικότητα.»

Οι εθελοντές μας στη Λιβαδειά αξίζουν τα συγχαρητήρια όλων μας. Για άλλη μια φορά όχι μόνο κατάφεραν να οργανώσουν μια πολύ επιτυχημένη ιατρική εκδήλωση αλλά και να την μετατρέψουν σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνάντηση για όλους τους φίλους μας που σηματοδοτεί την αρχή του καλοκαιριού!