Συνδεθείτε μαζί μας

Ουλίτιδα: Όλοι μπορούμε να την ελέγξουμε!

 Είναι γνωστό πως ένα πολύ σημαντικό ποσοστό του γενικού πληθυσμού, τόσο των ανήλικων όσο και των ενηλίκων, εμφανίζουν μια νοσολογική οντότητα στα ούλα τους, την ουλίτιδα. Παρότι δε τα μέσα στοματικής υγιεινής  έχουν κατακλύσει την αγορά και η ενημέρωση για τη στοματική υγεία είναι πολύ μεγαλύτερη, αν και πάλι όχι επαρκής, ο σημερινός πολιτισμένος τρόπος ζωής συντηρεί η και επιτείνει αυτό το πρόβλημα της φλεγμονής των ούλων.

Έτσι  η αλλαγή και μόνο του χρώματος των ούλων από ρόδινο, φυσιολογικό, σε κόκκινο η και κυανέρυθρο ακόμα, θα πρέπει να μας προβληματίσει. Το κυριότερο σύμπτωμα εξάλλου που αισθανόμαστε και μπορεί να μας ανησυχήσει έστω και περιοδικά είναι η αιμορραγία των ούλων. Ευτυχώς τουλάχιστον  που αυτή η οξεία ένδειξη της φλεγμονής οδηγεί τα άτομα εσπευσμένα στον οδοντίατρο για ένα πιο ενδελεχή έλεγχο. Με λίγη παρατηρητικότητα ωστόσο, ο καθένας μπορεί να εντοπίσει  μια υπερπλασία στα ούλα ιδιαίτερα στις μεσοδόντιες θηλές, η ακόμα και απώλεια του στικτού των ούλων. Δεν είναι λίγες  οι φορές δε που η δύσοσμη αναπνοή μας οδηγεί στον οδοντίατρο.

Πρέπει να γίνει καλά κατανοητό ότι το κύριο αίτιο της ουλίτιδας, είναι τα μικρόβια, τα οποία με τη βοήθεια του σάλιου και ενός υγρού που εκκρίνεται από την ουλοδοντική σχισμή, του αυλικού υγρού, προσκολλώνται πάνω στην επιφάνεια των δοντιών με τη μορφή της οδοντικής μικροβιακής πλάκας. Όταν δε άλατα από το σάλιο προσκολληθούν πάνω στην πλάκα τότε γίνεται τρυγία η πέτρα. Πράγματι η αδρή επιφάνεια της τρυγίας που συνηθέστερα βρίσκουμε κοντά στην παρυφή των ούλων και ανάμεσα στα δόντια, προσελκύει και άλλα μικρόβια έτσι ώστε να αλλάζει ολόκληρη η οικολογία της περιοχής και να επιτείνεται η φλεγμονή. Εδώ πρέπει να δοθεί ακόμη μεγαλύτερη προσοχή γιατί η παραμονή της τρυγίας και η συντήρηση της φλεγμονής, οδηγεί σε εξέλιξη και επέκταση του φαινομένου μακροπρόθεσμα. Οδηγεί δηλαδή σε καταστροφή του οστού και των περιοδοντικών ιστών, σε περιοδοντίτιδα κύριο σύμπτωμα της οποίας είναι η κινητικότητα και απώλεια των δοντιών.

Είναι αλήθεια πάντως ότι ορισμένοι παράγοντες μηχανικοί, όπως κακότεχνες εμφράξεις η γέφυρες μπορούν να επιτείνουν το πρόβλημα της ουλίτιδας. Κατά τον ίδιο τρόπο, τα ούλα αιμορραγούν πιο εύκολα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η τη λήψη αντισυλληπτικών, ενώ μια άλλη ορμονική διαταραχή που έχει άμεση συσχέτιση με την ουλίτιδα είναι ο σακχαρώδης διαβήτης. Ιδιαίτερα στην τελευταία νοσολογική οντότητα  θα πρεπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία, μιας και τα συμπτώματα από τα ούλα μπορεί να αποτελούν τις πρώτες  κλινικές ενδείξεις για δυσλειτουργία του παγκρέατος και μειωμένη έκκριση ινσουλίνης. Το κάπνισμα επίσης έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την ικανότητα αντίστασης των ούλων στη φλεγμονή επεμβαίνοντας στις επουλωτικές διεργασίες και συμπαρασύροντας τον οργανισμό σε ηχηρές συνέπειες όπως πχ. η ελκονεκρωτική ουλίτιδα. Μια πλειάδα τέλος συστηματικών νόσων, ακόμα και πολύ σοβαρών, σχετιζόμενων με το δέρμα, το αίμα η και την επίδραση ιών, εμφανίζονται σαν χρόνια ουλίτιδα και επιβάλλουν την επίσκεψη στον οδοντίατρο, τη διερεύνηση με περαιτέρω εξετάσεις και την παραπομπή σε γιατρούς αντίστοιχης ειδικότητας.

Ο Οδοντίατρος είναι αυτός λοιπόν που θα διαγνώσει την ακριβή αιτιολογία της ουλίτιδας με τη δέουσα προσοχή. Από εκεί και πέρα το να συνειδητοποιήσει ο ασθενής το πρόβλημα της ουλίτιδας και τις επιπτώσεις του χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια ενεργοποίησης από τον οδοντίατρο, ίσως και λόγω της χρονιότητας του προβλήματος. O οδοντίατρος στη συνεχεία προβαίνει σε αποτρύγωση, σε ενδελεχή δηλαδή αφαίρεση της τρυγίας που σήμερα γίνεται με τη χρήση υπέρηχων κυρίως αλλά και με τη χρήση εργαλείων χειρός. Έτσι οι οδοντικές επιφάνειες, τόσο πάνω από τα ούλα όσο και υποουλικά καθαρίζονται και λειαίνονται. Η θεραπεία μπορεί να είναι πολύ πιο περίπλοκη στην περιοδοντίτιδα. Είναι σίγουρο πάντως πως κάθε θεραπευτική  μέθοδος αποσκοπεί στην απομάκρυνση του αιτιολογικού  μικροβιολογικού παράγοντα και τη δημιουργία λείων τοιχωμάτων στις οδοντικές επιφάνειες. Η αλλαγή της οικολογίας τότε επιτρέπει στον οργανισμό να επουλώσει τη φλεγμονή και να επανακτήσει, ρόδινα-στικτά-ομαλά σε σχήμα και μέγεθος, μη αιμοραγούντα και μη δύσοσμα (δηλαδή καθ’ όλα υγιή)ούλα. 

Δεν νοείται ωστόσο καμία θεραπεία των ούλων χωρίς την ανάλογη προσπάθεια του ασθενούς για κατάλληλη στοματική υγιεινή. Η χρονιότητα του προβλήματος επιβάλλει καθημερινό, σωστό και επαρκές βούρτσισμα  σύμφωνα με τις οδηγίες του οδοντιάτρου. Η κατάλληλη οδοντόβουρτσα που καθαρίζει χωρίς να προκαλεί ζημία στα ούλα, η χρήση του οδοντικού νήματος καθώς και τα βουρτσάκια μεσοδόντιων διαστημάτων, μπορούν να απομακρύνουν την πλάκα αποτελεσματικά. Οι δύσκολες περιοχές του στόματος σχεδόν πάντα θέλουν ιδιαίτερη επιμέλεια και επίμονη προκείμενου να παραμείνουν υγιείς. Τελειώνοντας  οποιαδήποτε άλλη συσκευή καθαρισμού (ηλεκτρικές οδοντόβουρτσες, συσκευές καταιονισμού ύδατος  κ.λ.π.) οι  φαρμακευτικές ουσίες (αντιμικροβιακά στοματικά διαλύματα) είναι σωστό να χρησιμοποιούνται μόνο μετά από υπόδειξη του οδοντιάτρου, με τον κατάλληλο τρόπο και συχνότητα για κάθε ασθενή χωριστά.

Γιώργος Παππάς

Ο Γιώργος Παππάς είναι Χειρουργός Οδοντίατρος